Ακριβότερος ο δανεισμός της Γαλλίας

Η Γαλλία δανείζεται με υψηλότερο κόστος, και τη Δευτέρα η ανησυχία αυτή επηρέασε και το ευρώ. Στις ασιατικές συναλλαγές, πριν ξυπνήσει το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, ένα ευρώ αγόραζε περίπου 1,1161 δολάρια, τη χαμηλότερη τιμή του έναντι του δολαρίου από τον Μάιο του 2025 (MUFG). Η σειρά με την οποία κινήθηκαν οι αγορές δείχνει ότι ο κίνδυνος γύρω από τον γαλλικό προϋπολογισμό ενδέχεται να συνέβαλε στην υποχώρηση. Δεν δείχνει, όμως, πόσο από αυτήν οφείλεται στη Γαλλία.

Η πτώση της ισοτιμίας ευρώ-δολαρίου μπορεί να σημαίνει ότι εξασθενεί το ευρώ, ότι ενισχύεται το δολάριο ή και τα δύο. Η ισοτιμία αναφοράς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μια ημερήσια μέτρηση σε σταθερή ώρα, έδειξε ηπιότερη υποχώρηση: 1,1204 δολάρια τη Δευτέρα, έναντι 1,1225 την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου (ΕΚΤ).

Οι γαλλικοί τίτλοι κινήθηκαν πρώτοι

Την Παρασκευή, το κόστος δανεισμού της Γαλλίας για δεκαετή ομόλογα έφτασε το 4,993 τοις εκατό, περίπου 1,59 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερα από το αντίστοιχο γερμανικό (158,67 μονάδες βάσης, καθεμία από τις οποίες αντιστοιχεί σε ένα εκατοστό της ποσοστιαίας μονάδας) (Dow Jones). Αυτή η διαφορά, γνωστή ως σπρεντ, είναι η πρόσθετη απόδοση που ζητούν οι επενδυτές για να δανείσουν στο Παρίσι αντί στο Βερολίνο. Γαλλικά οικονομικά μέσα συνέδεσαν την πίεση με την αμφισβήτηση του προϋπολογισμού για το 2027 (L'Agefi).

Το χαμηλό του ευρώ στις νυχτερινές συναλλαγές ήρθε μετά την άνοδο του γαλλικού κόστους δανεισμού. Το κοινό νόμισμα υποχώρησε επίσης έναντι της στερλίνας και του ελβετικού φράγκου, πτώση που δεν εξηγείται μόνο από ένα ισχυρότερο δολάριο. Ο Κρις Τέρνερ, στρατηγικός αναλυτής της ING, ερμήνευσε την ευρύτερη υποχώρηση ως ένδειξη ότι οι επενδυτές ζητούσαν υψηλότερη απόδοση για να διακρατούν ευρώ, λόγω των κινδύνων γύρω από τον γαλλικό προϋπολογισμό (ING).

Στην ίδια κατεύθυνση δείχνουν και οι προσδοκίες για τα επιτόκια. Η ING εκτιμά ότι από τα τέλη Σεπτεμβρίου οι αγορές έχουν περιορίσει κατά περίπου 30 μονάδες βάσης τις αναμενόμενες αυξήσεις επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, έναντι περίπου 13 μονάδων για την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (ING). Αν οι καταθέσεις και τα ομόλογα σε ευρώ αναμένεται να αποδίδουν λιγότερο, τα αντίστοιχα σε δολάρια γίνονται ελκυστικότερα.

Τι δεν δείχνει η χρονική ακολουθία

Η κίνηση της Δευτέρας προστέθηκε σε μια ήδη εξελισσόμενη υποχώρηση: το ευρώ είχε πέσει επί τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες (Reuters). Το δολάριο έχει και τη δική του πορεία. Ο Ρικάρντο Αμάρο της Oxford Economics αποδίδει μέρος της ευρύτερης πτώσης του ευρώ το 2026 στις μεταβαλλόμενες προσδοκίες για την πολιτική της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (DW).

Η Ισπανία μπήκε στην εικόνα αργότερα. Ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 29 Νοεμβρίου στις 09:18, ώρα Μαδρίτης, αφού το ευρώ είχε ήδη φτάσει στο χαμηλό του κατά τις ασιατικές συναλλαγές (La Moncloa). Η ανακοίνωση δεν μπορεί να εξηγήσει εκείνο το χαμηλό, αλλά το κόστος δανεισμού της Ισπανίας είχε αυξηθεί έως το μεσημέρι (Europa Press), οπότε η εξέλιξη επηρέασε τις συναλλαγές αργότερα μέσα στην ημέρα.

Στη συνέχεια, η πίεση στη Γαλλία υποχώρησε. Αργά τη Δευτέρα, το γαλλικό σπρεντ είχε περιοριστεί στις 136-137 μονάδες βάσης (Reuters via LSE). Το απόγευμα, με τη Νέα Υόρκη σε λειτουργία, το ευρώ είχε ανακάμψει κοντά στα 1,1211 δολάρια, αν και παρέμενε χαμηλότερα κατά 0,36 τοις εκατό στη διάρκεια της ημέρας (Reuters). Η ταυτόχρονη ανάκαμψη των δύο μεγεθών συνάδει με τη γαλλική εξήγηση, αλλά δεν αποδεικνύει ότι το ένα προκάλεσε το άλλο.

Ποιος πληρώνει

Το πιο άμεσο κόστος το επωμίζεται το γαλλικό Δημόσιο, αλλά αυτό μεταφέρεται σταδιακά. Τα υφιστάμενα ομόλογα έχουν σταθερό επιτόκιο, επομένως οι υψηλότερες αποδόσεις επιβαρύνουν τη Γαλλία όταν εκδίδει νέο χρέος ή αντικαθιστά ομόλογα που λήγουν.

Την 1η Οκτωβρίου, η Γαλλία άντλησε ολόκληρο το ποσό των 11,999 δισ. ευρώ που είχε διαθέσει, αλλά για ένα ομόλογο με λήξη το 2036 πλήρωσε περίπου 4,93 τοις εκατό, έναντι 4,23 τοις εκατό στην προηγούμενη έκδοσή του, στις 3 Σεπτεμβρίου (Reuters, Le Monde). Η αύξηση προηγήθηκε της Δευτέρας και αποτυπώνει ανησυχία που είχε συσσωρευτεί επί εβδομάδες. Ο υπουργός Οικονομικών Ρολάν Λεσκίρ υποστήριξε ότι η έκδοση έδειξε πως οι αγορές εμπιστεύονται τη Γαλλία (Boursorama). Αποδεικνύει ότι η Γαλλία μπορεί να δανειστεί· δεν λέει τίποτα για το κόστος.

Το κόστος αυτό ξεπερνά τα όρια του κρατικού προϋπολογισμού. Κάθε επιπλέον ευρώ σε τόκους είναι ένα ευρώ λιγότερο για άλλες δαπάνες, εκτός αν η κυβέρνηση αυξήσει τους φόρους ή δανειστεί περισσότερο για να το καλύψει. Οι αγοραστές νέων γαλλικών ομολόγων κερδίζουν, επειδή εξασφαλίζουν την υψηλότερη απόδοση. Αντίθετα, οι σημερινοί κάτοχοι που χρειάζεται να πουλήσουν χάνουν, καθώς ένα ομόλογο με παλαιότερο, χαμηλότερο επιτόκιο αξίζει λιγότερο όταν κυκλοφορούν νέοι τίτλοι με υψηλότερη απόδοση.

Τα στοιχεία επιτρέπουν ένα πιο περιορισμένο συμπέρασμα από το να αποδοθεί στη Γαλλία ολόκληρη η πτώση του ευρώ. Το νόμισμα υποχωρούσε ήδη και το δολάριο ήταν ισχυρό, αλλά οι ανησυχίες για τον γαλλικό προϋπολογισμό φαίνεται ότι ενίσχυσαν την αδυναμία του τη Δευτέρα. Η Γαλλία εξακολουθούσε να μπορεί να πουλήσει τα ομόλογά της, όμως οι επενδυτές ζητούσαν περίπου 0,7 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερη απόδοση για δεκαετή δανεισμό από ό,τι στη συγκρίσιμη δημοπρασία του Σεπτεμβρίου. Ο λογαριασμός θα αυξάνεται με κάθε νέα δημοπρασία, έως ότου η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο καταλήξουν στον προϋπολογισμό του 2027.