Η Γαλλία ψαλιδίζει την ανάπτυξη

Η Γαλλία αναθεώρησε προς τα κάτω την πρόβλεψή της για την ανάπτυξη του 2026, από 0,9% σε 0,7%, και ανακοίνωσε πρόσθετη εξοικονόμηση 3 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Reuters/Yahoo και τη Le Figaro. Η κίνηση κάνει το δημοσιονομικό πρόβλημα πιο καθαρό, όχι λυμένο. Το Παρίσι παραδέχεται πλέον ότι η ανάπτυξη θα φέρει λιγότερα έσοδα από όσα είχε υπολογίσει, αλλά δεν έχει ακόμη πει ποιος θα πληρώσει τη διαφορά.

Η ανάπτυξη δεν θα κάνει τη δουλειά

Η χαμηλότερη ανάπτυξη χτυπά τον προϋπολογισμό με έναν απλό μηχανισμό. Οι επιχειρήσεις πωλούν λιγότερο, οι εργαζόμενοι εισπράττουν λιγότερο εισόδημα και τα φορολογικά έσοδα υστερούν έναντι των κυβερνητικών προβλέψεων. Αν αυξηθεί και η ανεργία, οι δημόσιες δαπάνες μπορούν να ανέβουν χωρίς να έχει ανακοινωθεί κανένα νέο πρόγραμμα.

Η Γαλλία μπήκε σε αυτή την αναθεώρηση με ήδη αδύναμα στοιχεία. Η INSEE, η γαλλική στατιστική υπηρεσία, κατέγραψε συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0,1% το πρώτο τρίμηνο του 2026 και ανεργία στο 8,1%, πράγμα που σημαίνει ότι η φορολογική βάση είχε ήδη εξασθενήσει πριν αλλάξει επισήμως η πρόβλεψη του Παρισιού (INSEE). Το ΑΕΠ είναι η αξία όσων παράγει μια οικονομία· όταν αυξάνεται πιο αργά, το ίδιο ταμειακό έλλειμμα εμφανίζεται μεγαλύτερο ως ποσοστό της εθνικής παραγωγής.

Η προηγούμενη πρόβλεψη για ανάπτυξη 0,9% βρισκόταν επίσης πάνω από αρκετές εξωτερικές εκτιμήσεις. Η ανάλυση του Ιουνίου της Crédit Agricole τοποθετούσε τη γαλλική ανάπτυξη του 2026 στο 0,6% και παρέπεμπε σε άλλες μεγάλες προβλέψεις μεταξύ 0,5% και 0,8% (Crédit Agricole). Η νέα πρόβλεψη είναι πιο υπερασπίσιμη. Ταυτόχρονα, αφαιρεί τη σιωπηρή βοήθεια που προσφέρει σε κάθε σχέδιο μείωσης του ελλείμματος ένας αισιόδοξος αριθμός για την ανάπτυξη.

Τα 3 δισ. ευρώ αγοράζουν χρόνο, όχι λύση

Η εξοικονόμηση των 3 δισ. ευρώ είναι μικρή μπροστά στο κόστος εξυπηρέτησης του γαλλικού χρέους. Η Agence France Trésor προέβλεπε για το 2026 δαπάνες 59,3 δισ. ευρώ για τόκους του κρατικού χρέους, δηλαδή χρήματα που καταβάλλονται πριν καν αρχίσει η συζήτηση για δημόσιες υπηρεσίες ή νέες πολιτικές επιλογές (AFT). Η Le Monde ανέφερε ότι μόνο το πρώτο τρίμηνο του 2026 οι τόκοι ξεπέρασαν τα 6 δισ. ευρώ, αυξημένοι κατά 37% σε ετήσια βάση (Le Monde).

Αυτό δεν καθιστά το πακέτο άνευ σημασίας. Στέλνει μήνυμα στις Βρυξέλλες και στους επενδυτές ομολόγων ότι το Παρίσι δεν χτίζει πλέον το σχέδιό του πάνω σε μια βολική πρόβλεψη ανάπτυξης. Δεν είναι όμως αρκετό για να αλλάξει από μόνο του τη δημοσιονομική αριθμητική.

Η σύγκριση με την Ισπανία δείχνει γιατί η ανάπτυξη μετρά τόσο πολύ. Η Μαδρίτη αναθεώρησε την πρόβλεψη ανάπτυξης για το 2026 στο 2,6%, έθεσε στόχο ελλείμματος 2,1% του ΑΕΠ και υπολόγισε το χρέος στο 100,9% του ΑΕΠ, σύμφωνα με το ισπανικό υπουργείο Οικονομικών και την El País. Η Ισπανία εξακολουθεί να χρειάζεται έλεγχο των δαπανών. Η ισχυρότερη ανάπτυξη, όμως, επιτρέπει μεγαλύτερο μέρος της προσαρμογής να έρθει από φορολογικά έσοδα και λιγότερο από ορατές περικοπές.

Η Ιταλία είναι η προειδοποίηση απέναντι στις εύκολες ταμπέλες. Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ιταλικό χρέος στη ζώνη του 130% του ΑΕΠ και έλλειμμα λίγο πάνω από το 3%, ενώ η Γαλλία έχει χρέος λίγο πάνω από το 110% και έλλειμμα πάνω από 5% (στοιχεία Eurostat για το έλλειμμα, στοιχεία Eurostat για το χρέος). Η Γαλλία έχει ασθενέστερη εικόνα ελλείμματος από ό,τι υπονοεί η φήμη της. Η Ιταλία έχει βαρύτερο απόθεμα χρέους από όσο μπορεί να σβήσει η πρόσφατη δημοσιονομική της πειθαρχία.

Δεν έχει κατονομαστεί ποιος πληρώνει

Το κρίσιμο κενό είναι ποιος θα σηκώσει το βάρος. Τα γαλλικά ρεπορτάζ αναφέρουν ότι οι εξοικονομήσεις θα αφορούν τον κεντρικό κρατικό προϋπολογισμό και την κοινωνική ασφάλιση, με πιθανή πίεση περίπου 2 δισ. ευρώ γύρω από την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά τα ακριβή προγράμματα και η μονιμότητα των μέτρων παραμένουν ασαφή (Le Figaro, Europe 1). Αυτό έχει σημασία, επειδή μια εξοικονόμηση στα βιβλία του κράτους μπορεί να μετατραπεί σε κόστος για κάποιον άλλο.

Το Βέλγιο δείχνει το κανάλι μετάδοσης. Η πίεση στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό έχει εξελιχθεί εκεί σε αντιπαράθεση για το αν οι περιφέρειες και οι κοινότητες πρέπει να συνεισφέρουν περισσότερο, με ένα ρεπορτάζ να αναφέρει πιθανή ομοσπονδιακή ανάγκη 7 έως 10 δισ. ευρώ (21news). Οι δήμοι της Βαλλονίας λένε ότι το κόστος των μεταρρυθμίσεων στην ανεργία, το οποίο μεταφέρθηκε στα τοπικά γραφεία κοινωνικής πρόνοιας, είναι 35% έως 50% υψηλότερο από τις αρχικές εκτιμήσεις, ενώ η ενεργειακή στήριξη για ευάλωτα νοικοκυριά είναι μειωμένη κατά 10 εκατ. ευρώ (UVCW).

Η Γερμανία δείχνει την άλλη ασυμμετρία. Το Βερολίνο μπορεί να περάσει ορισμένες προτεραιότητες μέσα από ειδικά ταμεία και εξαιρέσεις, ενώ η Γαλλία πρέπει να υπερασπιστεί περικοπές μέσα σε μια πιο εκτεθειμένη δημοσιονομική σύγκρουση. Γερμανικά ρεπορτάζ τοποθετούσαν το σχέδιο προϋπολογισμού του 2027 περίπου στα 203 δισ. ευρώ νέου δανεισμού, μαζί με τον βασικό προϋπολογισμό και τα ειδικά ταμεία (Tagesschau, Marketscreener/Reuters).

Η Γαλλία έκανε το πρόβλημα του ελλείμματος πιο έντιμο. Η ανάπτυξη δεν θα κάνει αθόρυβα τη δουλειά. Ο επόμενος προϋπολογισμός πρέπει πλέον να κατονομάσει τα προγράμματα, τους δήμους και τα νοικοκυριά που θα σηκώσουν την εξοικονόμηση.