Η Ρωσία ετοιμάζει 115,000 συνοριακούς στρατιώτες

Δορυφορικές εικόνες που ανέλυσε κοινή σουηδο-νορβηγο-δανική και βαλτική έρευνα δείχνουν επιτάχυνση ρωσικών στρατιωτικών έργων σε σειρά εγκαταστάσεων από την Αρκτική έως τη Βαλτική Θάλασσα. Σε ανάλυση νυχτερινού φωτισμού, τουλάχιστον 16 από τις 19 στρατιωτικές τοποθεσίες που παρακολουθούνται παρουσίασαν αυξημένη φωτεινότητα μέσα στον τελευταίο χρόνο, ενώ σε Πετσένγκα, Πετροζαβόντσκ, Λούγκα και Μπαλτίισκ διακρίνονται νέοι στρατώνες, αποθήκες πυρομαχικών και χώροι συγκέντρωσης οχημάτων (SVT). Τα στοιχεία αυτά δεν αποδεικνύουν επικείμενη επίθεση. Δείχνουν όμως ότι η ρωσική στρατιωτική αναδιάρθρωση αποκτά πλέον υλική μορφή, μεταφέροντας το ερώτημα στο αν το ΝΑΤΟ μπορεί να θωρακίσει τον διάδρομο ενισχύσεων από τη Γερμανία έως τα αρκτικά σύνορα της Φινλανδίας πριν οι εγκαταστάσεις αυτές γεμίσουν με προσωπικό.

Τι προσθέτουν οι δορυφόροι

Η έρευνα των SVT, NRK, DR και Delfi αποτυπώνει ένα τόξο κατασκευών από τη χερσόνησο Κόλα έως τον ρωσικό θύλακο του Καλίνινγκραντ. Δεν πρόκειται για άγνωστες βάσεις. Η επανασύσταση της Στρατιωτικής Περιφέρειας Λένινγκραντ από τη Ρωσία και η ενίσχυση μονάδων κοντά στη Φινλανδία ήταν ήδη γνωστές (Arctic Today). Η αξία των δορυφορικών στοιχείων είναι ότι επιβεβαιώνουν πως ο σχεδιασμός υλοποιείται ταυτόχρονα σε πολλά σημεία, με τις εργασίες να εντείνονται μετά την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.

Οι αριθμοί χρειάζονται προσοχή. Ο αρχηγός του φινλανδικού στρατού Πάσι Βαλιμάκι έχει δηλώσει ότι οι ρωσικές δυνάμεις κοντά στη Φινλανδία θα μπορούσαν, μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, να αυξηθούν από περίπου 20.000 σε περίπου 80.000 στρατιώτες (GP, Meduza). Ο αριθμός των 115.000 αφορά την εκτιμώμενη χωρητικότητα των υποδομών σε όλες τις τοποθεσίες που παρακολουθούνται, όχι στρατεύματα που έχουν ήδη αναπτυχθεί εκεί (Militarnyi, SVT). Ο επικεφαλής της σουηδικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών Τόμας Νίλσον χαρακτήρισε τη συγκέντρωση σοβαρή απειλή, αλλά την περιέγραψε ως δομή που μπορεί να πληρωθεί όταν το επιτρέψει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Ο Δανός υποστράτηγος Μπράιαν Νίσεν εκτίμησε ότι η άμεση απειλή παραμένει χαμηλή (Berlingske).

Η Ρωσία χτίζει τώρα τις βάσεις. Το αν θα μπορέσει να τις γεμίσει με στρατεύματα εξαρτάται από έναν πόλεμο που δεν έχει ακόμη τελειώσει.

Το μέτωπο του ΝΑΤΟ κινείται ταχύτερα από τα μετόπισθεν

Η απάντηση του ΝΑΤΟ είχε φανεί λίγες ημέρες πριν από τη δημοσίευση της έρευνας. Στις 6 Ιουνίου άρχισαν να λειτουργούν οι Χερσαίες Δυνάμεις Προκεχωρημένης Παρουσίας στη Φινλανδία: μια μάχιμη ομάδα υπό σουηδική διοίκηση, με περίπου 600 στρατιώτες στο Μπόντεν της Σουηδίας και πολυεθνικό επιτελικό στοιχείο στο Ροβανιέμι της Φινλανδίας, υπό τον Ανώτατο Συμμαχικό Διοικητή του ΝΑΤΟ (Finnish Government, NATO). Η δύναμη έχει σχεδιαστεί ώστε να μπορεί να αναπτυχθεί γρήγορα στη Φινλανδία και να φθάσει σε επίπεδο ταξιαρχίας.

Η στάση της Φινλανδίας είναι στάση ενίσχυσης, όχι πανικού. Ερευνητής φινλανδικού ινστιτούτου σημείωσε ότι η επέκταση στο Πετροζαβόντσκ, από μόνη της, δεν είναι «ιδιαίτερα σημαντική» για την ασφάλεια της χώρας, επειδή το Ελσίνκι και το ΝΑΤΟ είχαν ήδη ενσωματώσει στον σχεδιασμό τους την πιθανότητα ρωσικού επανεξοπλισμού κατά τη διαδικασία ένταξης (Yle).

Γερμανία: το στενό πέρασμα πίσω από το μέτωπο

Το δυσκολότερο πρόβλημα βρίσκεται πιο πίσω. Η Γερμανία δεν είναι κράτος πρώτης γραμμής, αλλά η ανατολική και η βόρεια πτέρυγα του ΝΑΤΟ δεν μπορούν να ενισχυθούν χωρίς τους γερμανικούς σιδηροδρόμους, τους δρόμους και τον εναέριο χώρο. Η γερμανική Πολεμική Αεροπορία άσκησε πρόσφατα τη χρήση του πολιτικού αεροδρομίου του Αμβούργου ως κόμβου πολεμικής επιμελητείας για τη βόρεια αεράμυνα (Bundeswehr). Παράλληλα, μια μεγάλη μάχιμη ταξιαρχία εγκαθίσταται μόνιμα στη Λιθουανία, στην πρώτη τέτοια ανάπτυξη της Μπούντεσβερ σε έδαφος της πρώην σοβιετικής ζώνης, με πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα να προβλέπεται για το 2027 (Süddeutsche Zeitung).

Το Βερολίνο δηλώνει ότι θέλει να αποκτήσει τον ισχυρότερο συμβατικό στρατό στην Ευρώπη, αλλά τοποθετεί αυτόν τον στόχο στο 2039. Σήμερα βρίσκεται περίπου στην ενδέκατη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών του ΝΑΤΟ ως προς τις αμυντικές δαπάνες σε ποσοστό του ΑΕΠ (ZDFheute). Η Δανία, αντίθετα, επενδύει 2,1 δισ. κορώνες σε νέες δυνατότητες μετά τα περιστατικά με drones, αντιμετωπίζοντας τα στενά και τις γέφυρές της ως κρίσιμα περάσματα του ΝΑΤΟ και όχι ως αποκλειστικά εθνικές υποδομές (BT).

Το πραγματικό περιθώριο άμυνας της Ευρώπης βρίσκεται στο κενό ανάμεσα στις προκεχωρημένες αναπτύξεις του ΝΑΤΟ και την αλυσίδα επιμελητείας που πρέπει να τις στηρίξει. Τα κράτη πρώτης γραμμής, η Φινλανδία, οι χώρες της Βαλτικής και η Σουηδία, ενσωματώνονται γρήγορα. Τα κράτη διέλευσης, με πρώτη τη Γερμανία, δοκιμάζουν πολιτικές υποδομές για στρατιωτική χρήση, αλλά χτίζουν ικανότητες με ορίζοντα δεκαετιών. Τα ρωσικά εργοτάξια κινούνται με συντομότερο χρονοδιάγραμμα. Το σκυρόδεμα έχει ήδη αρχίσει να δένει.