Η Ισπανία ζητά περισσότερο αλγερινό αέριο

Ο Πέδρο Σάντσεθ ταξίδεψε στο Αλγέρι στις 20 Ιουλίου για να κλείσει ένα διπλωματικό ρήγμα και να ανακοινώσει ενισχυμένες προμήθειες φυσικού αερίου μέσω του Medgaz, του υποθαλάσσιου αγωγού που συνδέει απευθείας την Αλγερία με τη νότια Ισπανία. Η επίσημη ανακοίνωση της Μονκλόα, του γραφείου του Ισπανού πρωθυπουργού, δεν περιλαμβάνει δεσμευτικό όγκο, φόρμουλα τιμολόγησης ή χρονοδιάγραμμα παραδόσεων (Moncloa). Η πολιτική συμφωνία υπάρχει. Το εμπορικό συμβόλαιο που θα τη μετατρέψει σε πραγματικές ροές αερίου δεν έχει ακόμη υπογραφεί.

Τι δείχνουν πραγματικά οι αριθμοί

Το μέγεθος που κυκλοφορεί στον ισπανικό Τύπο είναι πιθανή αύξηση κατά 0,9 έως 1,8 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως (La Nueva España). Ο αριθμός αυτός, όμως, συνδυάζει δύο διαφορετικά πράγματα: πρόσθετο αέριο μέσω του αγωγού Medgaz και επιπλέον φορτία υγροποιημένου φυσικού αερίου, δηλαδή αερίου που μεταφέρεται με δεξαμενόπλοια. Μόνο το κομμάτι του αγωγού φαίνεται να κινείται πιο κοντά στο 10% της ετήσιας δυναμικότητας του Medgaz, η οποία ανέρχεται περίπου στα 10 δισ. κυβικά μέτρα (El Periódico, PGJ/Reuters).

Για την Ισπανία, η διαφορά είναι ουσιαστική. Η Αλγερία καλύπτει ήδη περίπου το ένα τρίτο των ισπανικών αναγκών σε εισαγόμενο αέριο· σύμφωνα με τη Le Courrier d'Algérie, το πρώτο εξάμηνο του 2026 οι προμήθειες έφθασαν τις 64,23 TWh, ή το 33,9% των εισαγωγών (Le Courrier d'Algérie). Μια πρόσθετη ποσότητα 1,8 δισ. κυβικών μέτρων θα πρόσθετε ένα ορατό κομμάτι στην ετήσια ισπανική τροφοδοσία. Για την ΕΕ συνολικά, όμως, ο ίδιος όγκος αντιστοιχεί μόλις στο 1,4% των 131 δισ. κυβικών μέτρων υγροποιημένου φυσικού αερίου που εισήγαγε πέρυσι η Ένωση (Oenergetice). Είναι χρήσιμο για τη Μαδρίτη, αλλά σχεδόν αόρατο σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

Το βάρος περνά τώρα στις εταιρείες, οι οποίες πρέπει να μετατρέψουν την πολιτική συνεννόηση σε δεσμευτικούς όρους (Heraldo). Η Sonatrach, η κρατική ενεργειακή εταιρεία της Αλγερίας, κατέχει το 51% της εταιρείας του αγωγού Medgaz και διαχειρίζεται συμβόλαια προμήθειας περίπου 5 δισ. κυβικών μέτρων ετησίως έως το 2030 (El País). Η παρουσία στελεχών της Naturgy, της Repsol και της Enagas στο ταξίδι δείχνει ότι η εμπορική διαπραγμάτευση έχει ήδη ανοίξει.

Γιατί η υπόλοιπη Ευρώπη δεν πρέπει να περιμένει πολλά

Ακόμη και αν η Ισπανία εισαγάγει περισσότερο αλγερινό αέριο, η υπόλοιπη Ευρώπη δεν ωφελείται αυτόματα. Το αέριο που φθάνει στην Ιβηρική πρέπει να περάσει τα Πυρηναία μέσω των διασυνδέσεων, δηλαδή των συνοριακών σημείων όπου ενώνονται τα εθνικά δίκτυα αγωγών, για να φτάσει στη Γαλλία. Ο πωλητής χρειάζεται δεσμευμένη και πληρωμένη χωρητικότητα στον αγωγό, ενώ το σύστημα πρέπει να διαθέτει επαρκή συμπίεση ώστε να σπρώξει το αέριο προς Βορρά (CRE). Ο σχεδιαζόμενος σύνδεσμος H2Med/BarMar μεταξύ Βαρκελώνης και Μασσαλίας προορίζεται για διάδρομος υδρογόνου, όχι για άμεση διαδρομή φυσικού αερίου (Model Diplomat).

Το πιο ρεαλιστικό ευρωπαϊκό όφελος είναι έμμεσο. Αν η Ισπανία κλειδώσει περισσότερες προμήθειες αλγερινού αερίου μέσω αγωγού, θα χρειάζεται λιγότερα έκτακτα φορτία υγροποιημένου φυσικού αερίου σε ασταθείς τιμές. Τα φορτία που θα απελευθερωθούν μπορούν τότε να κατευθυνθούν σε τερματικούς σταθμούς αλλού στην Ευρώπη. Αυτός είναι ο καθαρότερος μηχανισμός μέσω του οποίου μια διμερής συμφωνία Ισπανίας-Αλγερίας μπορεί να επηρεάσει το ευρύτερο ευρωπαϊκό ισοζύγιο αερίου, αν και οι όγκοι είναι τόσο μικροί ώστε η επίδραση δύσκολα θα αποτυπωθεί καθαρά στα στοιχεία.

Ποιος κερδίζει, ποιος ανταγωνίζεται

Η Ισπανία και η Sonatrach είναι οι πιο προφανείς κερδισμένοι, εφόσον υπογραφούν τα συμβόλαια. Η Ισπανία μειώνει την εξάρτησή της από ακριβές αγορές της τελευταίας στιγμής, ενώ η Sonatrach γεμίζει περισσότερο τον αγωγό της και ενισχύει τη θέση της απέναντι σε έναν μεγάλο αγοραστή εντός της ΕΕ.

Η Ιταλία είναι το ανταγωνιστικό στοιχείο της εξίσωσης. Η Αλγερία βρίσκεται ήδη στον πυρήνα της ιταλικής στρατηγικής απεξάρτησης από το ρωσικό αέριο. Ο TransMed, ο αγωγός που περνά από την Αλγερία στην Τυνησία και καταλήγει στη Σικελία, ήταν η βασική διαδρομή εισαγωγής αερίου της Ιταλίας το πρώτο εξάμηνο του 2026 (ANSA). Αν η Sonatrach αυξήσει τη συνολική παραγωγή της, μπορούν να κερδίσουν και οι δύο χώρες. Αν όμως η Αλγερία διαθέτει μόνο περιορισμένες πρόσθετες ποσότητες προς πώληση, η Ισπανία και η Ιταλία θα βρεθούν απέναντι στο ίδιο τραπέζι ανανέωσης συμβολαίων.

Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν βελτίωση της τροφοδοσίας στην Ιβηρική, όχι ευρωπαϊκή λύση για το φυσικό αέριο. Οι κρίσιμες λεπτομέρειες βρίσκονται στους όγκους των συμβολαίων, στις φόρμουλες τιμολόγησης και στις κρατήσεις διασυνοριακής χωρητικότητας μεταξύ Γαλλίας και Ισπανίας, που δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί. Μέχρι η Sonatrach και οι Ισπανοί αγοραστές να υπογράψουν τα εμπορικά παραρτήματα, η συμφωνία παραμένει πολιτικό στοίχημα ότι το αέριο θα ακολουθήσει τη χειραψία.