Big Tech haalt €40 billion op in Europa

Ongeveer € 40 miljard aan obligaties van de grootste Amerikaanse techbedrijven zit inmiddels in de portefeuilles van Europese beleggers. Dat is circa 1% van de belangrijkste mandjes met eurobedrijfsobligaties die beleggers volgen, en ongeveer 10% van alle nieuwe eurobedrijfsobligaties die dit jaar zijn uitgegeven (ECB). Vier ECB-analisten waarschuwden zondag dat een verdere groei van dit aandeel de financieringskosten kan opdrijven voor Europese bedrijven die om hetzelfde kapitaal concurreren. Er is nog niets misgegaan. Maar het mechanisme dat zij beschrijven, verdient wel aandacht.

Waarom euro's lenen om dollars uit te geven?

Alphabet, Amazon, Meta, Microsoft en Oracle verdienen vrijwel al hun omzet in dollars. Toch geven zij steeds vaker obligaties uit in euro's. De reden is simpel rekenwerk: de rente van de ECB ligt lager dan die van de Federal Reserve. Deze bedrijven lenen in euro's en gebruiken vervolgens een valutaderivaat, een currency swap, om die euro's om te zetten in dollars. Per saldo betalen zij daardoor minder dan wanneer zij rechtstreeks dollars hadden geleend in de Verenigde Staten (Morningstar). Het geld gaat naar datacenters, AI-chips en energie-infrastructuur, vooral op Amerikaans grondgebied (ECB).

Het tempo loopt snel op. Volgens de ECB is het aandeel van hyperscalers in deze zogenoemde "reverse Yankee"-obligaties, dollarbedrijven die in euro's lenen, tussen 2025 en 2026 bijna verdubbeld (ECB). Amazon verkocht in maart alleen al € 14,5 miljard aan euro-obligaties in één transactie (Bloomberg). De totale euroleningen van Amerikaanse niet-financiële bedrijven kwamen in 2026 boven € 60 miljard uit (Reuters). Die € 60 miljard is de jaarlijkse stroom aan nieuwe leningen; de € 40 miljard is de uitstaande voorraad obligaties. Beide cijfers bewegen omhoog.

Drie manieren waarop dit lenen duurder kan maken voor Europa

De ECB-blogpost van Anne Duquerroy, Oana Furtuna, Imène Rahmouni-Rousseau en Lia Vaz Cruz beschrijft drie kanalen (ECB, Euractiv).

Aanboddruk. Meer obligaties die dezelfde beleggerspot aanspreken, geven investeerders ruimte om een hoger rendement te eisen. Hogere rentes op papier van Amazon of Alphabet trekken doorgaans ook de rente omhoog voor andere bedrijven die vergelijkbare obligaties verkopen.

Beleggers die hun geld verplaatsen. Pensioenfondsen en verzekeraars houden van langlopende obligaties met een hoge kredietwaardigheid. Big Tech-papier past precies in dat profiel. Toen beleggers in de eurozone het afgelopen jaar meer bedrijfsobligaties kochten, ging 15% van die toename naar vijf hyperscalers (EUobserver). Elke euro die naar een Amazon-obligatie gaat, is immers niet beschikbaar voor een Europese onderneming of overheidsemittent.

Fondsen die kopen omdat de index het voorschrijft. Veel beleggingsfondsen volgen obligatie-indexen passief en kopen dus wat er in de index zit. Naarmate Big Tech zwaarder weegt in die indexen, kopen passieve fondsen automatisch meer van dit papier en minder van andere leners. Hyperscalers zijn nu goed voor ongeveer 1,2% van de Europese investmentgrade-index, de index met obligaties van bedrijven die als kredietwaardig gelden. In de vergelijkbare Amerikaanse index is dat al bijna 5% (Marketscreener). Schuift Europa richting dat Amerikaanse patroon, dan wordt die automatische herschikking groter.

Wie wint, wie verliest

De winnaars zijn in de eerste plaats de techbedrijven zelf: zij krijgen goedkope financiering. Ook de banken die de transacties begeleiden verdienen eraan. Santander en BBVA hielpen bij het plaatsen van een grote eurotranche van Alphabet (Cinco Días). Europese pensioenfondsen profiteren overigens ook, omdat zij toegang krijgen tot langlopend papier dat meer oplevert dan staatsobligaties (EUobserver).

De eerste verliezers zijn waarschijnlijk Europese bedrijven met vergelijkbare kredietkwaliteit en looptijden. Zij vissen in dezelfde beleggersvijver. Staatsschuld is een minder directe concurrent, omdat staatsobligaties een andere rol spelen in portefeuilles. Toch plant Frankrijk in 2026 voor € 310 miljard aan uitgiftes van middellange en langlopende obligaties (Agence France Trésor), terwijl de Europese Commissie ongeveer € 660 miljard aan gezamenlijke EU-schuld heeft uitstaan (European Commission). Ook deze leners moeten terecht op de balansen van dezelfde grote institutionele beleggers. Als Big Tech-obligaties richting het Amerikaanse indexgewicht van bijna 5% bewegen, wordt de strijd om die balansen merkbaar krapper.

Het risico begint wanneer de schaal verandert

Het oordeel van de ECB zelf blijft voorzichtig: "No such spillovers are evident in the euro area so far" (ECB). Goldman Sachs verwacht dat de wereldwijde investeringen in AI stijgen van 0,9% van het mondiale BBP in 2026 naar 1,4% in 2028 (Goldman Sachs). Wordt zelfs een deel van die stijging via euro-obligaties gefinancierd, dan groeit het nu nog beheersbare indexaandeel van 1% vanzelf mee.

Daarmee legt de ECB een vraag neer voor Europese pensioenfondsen, toezichthouders en ministeries van Financiën: hoeveel van Amerika's AI-uitbouw moeten Europese spaarders financieren voordat Europese bedrijven zelf een betekenisvol deel pakken van de cloudomzet, chips en prijsmacht die AI oplevert?