EU-heffing van €2 wacht op groen licht

De Europese Commissie heeft een nieuwe afhandelingsvergoeding vastgesteld van € 2 voor elk afzonderlijk artikel in een pakket met goederen van geringe waarde dat rechtstreeks van buiten de EU naar een koper binnen de Unie wordt gestuurd (Raadsoverdracht). Die vergoeding komt boven op de bestaande invoerrechten van € 3 per artikel (Verordening 2026/382). Brussel verwacht dat de inning op 1 november begint, maar juridisch is de vergoeding daar nog niet klaar voor.

Wat één pakket kost

De douane telt goederen per ‘artikel’, ook wel douaneregel genoemd: goederen in één pakket met dezelfde tariefindeling en omschrijving. Twee identieke katoenen T-shirts gelden als één artikel. Daarover betaalt de koper dus € 3 aan invoerrechten en € 2 aan vergoeding: samen € 5 in plaats van € 10 (richtsnoeren van de Commissie).

Bij een gemengde bestelling lopen de kosten op. Een T-shirt en een horloge zijn twee artikelen. De invoerrechten bedragen dan € 6 en de nieuwe vergoeding € 4, samen € 10 aan EU-heffingen, vóór btw en bezorgkosten (Verordening 2026/382, Raadsoverdracht).

Omdat het om een vast bedrag gaat, drukken de kosten het zwaarst op goedkope goederen. De Franse douane schatte in een studie uit december 2025 dat jaarlijks bijna 800 miljoen e-commerceartikelen in kleine pakketten Frankrijk bereikten. De helft daarvan was minder dan € 3,40 waard (Franse douanestudie). Voor zulke goedkope producten komt een vergoeding van € 2 per artikel dicht in de buurt van de productprijs zelf.

Besloten, maar nog niet van kracht

De vergoeding is ingevoerd met Verordening 2026/2108, een wijziging van het EU-douanewetboek die op 16 september werd aangenomen. De verordening liet het aan de Commissie over om het bedrag vast te stellen (EU-douanewetboek). Volgens de Raad ontving die op 21 september het besluit van de Commissie waarin de vergoeding op € 2 werd vastgesteld (Raadsoverdracht). Toen het Europees Parlement voor de vergoeding stemde, stond het bedrag nog niet vast (To Brief).

Er zijn nog drie stappen nodig. Eerst hebben het Europees Parlement en de Raad, waarin de ministers van de lidstaten zitten, 30 dagen om bezwaar te maken. Ze kunnen het besluit ook eerder goedkeuren door formeel te verklaren dat ze geen bezwaar hebben (EU-douanewetboek). Daarna moet het besluit in het Publicatieblad van de EU verschijnen. De inning kan pas tien dagen na die publicatie beginnen (EU-douanewetboek).

In de richtsnoeren van 5 oktober omschreef de Commissie het besluit nog als onderwerp van toetsing en noemde ze 1 november als verwachte startdatum (richtsnoeren van de Commissie). Op 16 oktober meldden EU-bronnen aan een Frans medium dat ze geen bezwaar verwachtten (Connexion France). Dat is een verwachting, geen formele goedkeuring.

Wie betaalt uiteindelijk?

De douane brengt de kosten in rekening bij de importeur: doorgaans de verkoper, het platform of een douane-expediteur. Volgens de wet hoort de consument de rekening niet te krijgen (EU-douanewetboek). Verkopers kunnen de kosten wel verwerken in hun prijzen. De Poolse douane waarschuwt dat de bestaande invoerrechten van € 3 kunnen terugkomen in de productprijs of verzendkosten (Poolse douane). Hoeveel van een vergoeding die nog niet wordt geïnd uiteindelijk bij consumenten terechtkomt, is nog niet gemeten.

Verkopers kunnen de heffingen per artikel ook vermijden. Een bedrijf dat voorraad in bulk invoert en inklaart voordat klanten iets bestellen, betaalt de gewone invoerrechten op dat moment. Latere bestellingen uit het EU-magazijn gelden niet als pakketimport. Daarover zijn de invoerrechten en vergoeding per artikel dus niet verschuldigd.

De invoerrechten van € 3 hebben de manier waarop goederen worden aangegeven al veranderd. In Nederland lag het aantal regels op e-commerceaangiften in augustus en september ongeveer 70% lager dan een jaar eerder. Het aantal regels op reguliere invoeraangiften, de papieren voor gewone commerciële zendingen, steeg met 43% (Nederlandse douane). Volgens Rzeczpospolita stelde het Poolse ministerie van Financiën vast dat e-commerceaangiften tussen juni en juli halveerde. De invoer tussen bedrijven nam in die periode niet direct en betekenisvol toe.

Deze cijfers tellen douanepapierwerk, geen aankopen, en bestrijken verschillende perioden. Ze laten niet zien hoeveel handel naar EU-magazijnen is verschoven en hoeveel simpelweg is weggevallen. De opzet van de vergoeding is wel duidelijker dan de gevolgen tot nu toe. Vooral goedkope, gemengde bestellingen die per klant in één pakket worden verzonden, worden duurder. De regeling bevoordeelt verkopers die voorraad kunnen invoeren voordat klanten bestellen.