RBI obniża próg w walce z NLB

Słoweński NLB proponuje akcjonariuszom Addiko Banku 37 EUR za akcję. Austriacki Raiffeisen Bank International daje 26,50 EUR. W zwykłej licytacji sprawa wyglądałaby prosto: wyższa cena powinna wygrać. Tu jednak RBI przesunął ciężar gry z ceny na kontrolę. Obniżył minimalny próg akceptacji, czyli odsetek akcji potrzebnych do zamknięcia transakcji, i sprawił, że tańsza oferta może okazać się skuteczniejsza.

Jak niższy próg może pokonać wyższą cenę

W wezwaniu na akcje kupujący zwykle określa minimalny poziom zapisów: jeśli akcjonariusze nie zgłoszą odpowiedniej części akcji, oferent nie musi finalizować zakupu. Początkowo zarówno NLB, jak i RBI ustawiły ten próg powyżej 75% akcji Addiko (takeover.at, oferta NLB). Taki poziom daje więcej niż trzy czwarte głosów, a w austriackim prawie pozwala na głęboką przebudowę spółki: zmianę dokumentów założycielskich, łączenie jednostek czy przestawienie strategii.

RBI ten próg obniżył. Bank złożył zmianę warunków do austriackiej Komisji ds. Przejęć, która dopuściła korektę, i zszedł do poziomu powyżej 55% (takeover.at, oferta RBI, Addiko). To istotne, bo RBI ma już deklaracje akceptacji obejmujące ok. 50,72% akcji Addiko, w tym pakiet serbskiej Alta Group (Wiener Börse/APA). Do przekroczenia nowej granicy wystarczy więc niewielka liczba dodatkowych zapisów.

NLB gra ceną. Akcjonariusze, którzy wcześniej przyjęli ofertę RBI, mogą wycofać akceptację i przejść do wyższej oferty słoweńskiego banku (Wiener Börse/APA). NLB podniósł cenę z początkowych 29 EUR do 37 EUR, ale utrzymał próg 75% (NLB Group, Investegate). Zapisy trwają do 22 lipca 2026 r., z możliwością przedłużenia do października.

Układ jest więc prosty tylko pozornie. NLB płaci więcej, ale potrzebuje większego poparcia. RBI płaci mniej, lecz musi zebrać mniej akcji. Wygra ten, kto pierwszy przekroczy własny próg.

Kto zyskuje, kto traci

Dla akcjonariuszy różnica między 26,50 EUR a 37 EUR jest konkretna. Wyższa cena ma jednak wartość tylko wtedy, gdy NLB dojdzie do 75%. Jeśli zbyt mało akcji odpłynie z puli RBI, oferta NLB wygaśnie, a ci, którzy czekali na premię, nie dostaną nic ponad to, co zapewni skuteczna transakcja.

RBI zyskuje, jeśli utrzyma wcześniej zabezpieczone deklaracje. Zobowiązanie Alta Group i wcześniejsze akceptacje dały mu przewagę czasową: większość zaczął budować, zanim licytacja cenowa nabrała tempa.

Najbardziej niepewna jest sytuacja klientów Addiko. Bank działa w Chorwacji, Słowenii, Bośni i Hercegowinie, Serbii oraz Czarnogórze jako średniej wielkości gracz niszowy. Chorwackie media opisywały wezwanie przede wszystkim jako walkę o kontrolę korporacyjną, nie jako zapowiedź tańszego kredytu (Lider, Poslovni). W praktyce warto patrzeć na kredyty dla małych i średnich firm. Jeśli nowy właściciel użyje Addiko do zwiększenia portfela kredytowego i mocniejszej walki o klientów z sektora MŚP, firmy mogą zobaczyć lepsze warunki. Jeśli po przejęciu priorytetem będzie cięcie oddziałów i obrona marż, zmiana właściciela niewiele zmieni dla realnej gospodarki.

Mała transakcja, większy wzór

Addiko jest niewielkim bankiem według standardów Europy Zachodniej. Dobrze pokazuje jednak szerszy kierunek. Według Bloomberga transgraniczne przejęcia banków w UE osiągnęły w 2025 r. najwyższy poziom od 18 lat, a większe instytucje z bogatszych państw coraz częściej przejmują mniejszych graczy z peryferii. Bruksela i EBC od lat uznają rozdrobnienie krajowych rynków bankowych za problem, a nadzór bankowy EBC podkreśla, że aktywnie analizuje inwestorów obejmujących znaczące pakiety w bankach (ECB Banking Supervision).

Nawet jeśli akcjonariusze zapiszą wystarczająco dużo akcji, transakcja nadal wymaga zgody nadzoru bankowego i urzędów ochrony konkurencji. Te instytucje sprawdzają, czy kupujący jest finansowo stabilny i czy przejęcie nie ograniczy konkurencji (takeover.at).

Spór o Addiko pokazuje, jak buduje się regionalnych czempionów bankowych. Nie zawsze wygrywa ten, kto płaci najwięcej. Czasem wygrywa ten, kto szybciej zabezpieczy akcjonariuszy, obniży próg kontroli i przejdzie przez regulatorów, zanim rywal zdąży odwrócić układ sił. NLB zakłada, że akcjonariusze pójdą za wyższą ceną. RBI liczy, że zdobędzie kontrolę, zanim ta kalkulacja zdąży zadziałać.